Κυριακή, 24 Απριλίου 2011

Το Όνειρο Μιας Άμαχης Κούκλας

Μία κορνίζα αντανακλά της κούκλας την εικόνα
εκείνης που όλο ξάπλωνε στην άδεια πολυθρόνα.
Τα μάτια της δεν άνοιγε,μη χάσει το όνειρό της
μη σβήσει η εικόνα του μέσα από το μυαλό της

Στα χείλη της εφώλιαζαν τα δάκρυα από τα μάτια
που τα σφαλίζουνε σιωπές, ραμμένες σε κομμάτια.
Κάθε κομμάτι θάνατος,κάθε ραφή κι ελπίδα
και κάθε δάκρυ προσευχή για μια παλια πατρίδα.

Οι μέρες και οι νύχτες της γεμίζαν με ένα χρώμα
το κόκκινο απ'το αίμα του που έβαψε το χώμα
εκείνου που για χάρη της πρόταξε την καρδιά του
στις λόγχες που συντρόφεψαν στον Άδη τη λαλιά του.

Κυριακή, 17 Απριλίου 2011

Όταν η καρδιά...

Όταν η καρδιά είναι πληγωμένη,η μουσική είναι τα ράμματα που θα ράψουν την πληγή της.

Όταν η καρδια είναι χαρούμενη,η μουσική είναι το αγόρι που θα την πιάσει από τα χέρια και θα χορέψει μαζί της.

Όταν η καρδιά είναι λυπημένη,η μουσική είναι η μπογιά που θα χρωματίσει ένα χαμόγελο πάνω της.

Όταν η καρδιά είναι θυμωμένη,η μουσική είναι ο κλέφτης που παίρνει τη γαλήνη της,ο δολοφόνος που θα σκοτώσει την οργή της.