Κυριακή, 28 Αυγούστου 2011

Mortalitatis

Ένα ναυάγιο στις άγριες σου ακτές
μοιάζει η ζωή μου και πώς να σε ξεχάσω;
Φεύγουν οι ‘μέρες μου ασήμαντες, μουντές,
απ’ τη μορφή σου, πες μου, πώς να αποδράσω;

Τ’ αργά μου βήματα ακολουθούν σκυλιά,
που λυσσασμένα μ’ οδηγούν στην Άβυσσό σου
και κάποιοι είπανε πως μέσα τους βαθιά
φύτρωνε ο έρωτας για το σχηματισμό σου.

Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2011

Στάχυ

Δεν τελείωσε ακόμα
ο Χειμώνας μου.
Τριγύρω έχουν ανθίσει παπαρούνες
και μυρτιές,
όμως στην καρδιά μου
αγριεύουν οι άνεμοι και οι θάλασσες,
οι θύελλες ξεσπούν
και μ’ αποδυναμώνουν.
Σκιάχτρο με ξέφτια στην καταιγίδα…
αναμονή! 

Σάββατο, 20 Αυγούστου 2011

Και κάπως έτσι θα κυλήσει το νερό...

Κρατάς το κουράγιο σου σε ένα ντουλαπι και το ξαθάβεις εκείνες τις μέρες που νιώθεις το σκοτάδι να σε καταπίνει.
Του δίνεις μια σπρωξιά και το πετάς στο πάτωμα κι εκείνο σε τραβάει από τα πόδια πασχίζοντας να ανέβει.
Εσύ το κοιτάς και καθώς στέκεται στα πόδια του ένα χαμόγελο γαργαλάει τα χείλη σου και μια βαθιά πνοή δροσίζει τη φωτιά στο στήθος.

Τρίτη, 9 Αυγούστου 2011

Να γελάς μη φοβάσαι

Καθώς θα έρχεται το τρένο
λίγο πριν βάλει φρένο
το χέρι τέντωσε απ'το τζάμι
Και όσο αέρα αρπάξεις
μην ντραπείς αν τον χάσεις
είναι ένας άτακτος λαγός που παιχνίδια κάνει

Δυνατά να γελάς μη φοβάσαι
να δοθείς,το παρόν μη λυπάσαι
Ζήσε τώρα
Τις στιγμές που σου αξίζουν να φτιάξεις
να ποθείς τις σκιές σου να αλλάξεις
κι αν χαθείς,θα σου δείξω το δρόμο