Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2013

Αυτό που λέμε ‘περασμένα’

Τα τελευταία μου τσιγάρα
είναι για ‘σένα το λάφυρο της τελευταίας μου παρουσίας
μια ανεξήγητη κίνηση
κάποιας Αγάπης που πάλιωσε στα στήθια σου
οι σκουριασμένοι αντίχειρες της συμπάθειάς σου
πιέζουν στο βυθό του Χρόνου τη λησμονιά μου
καθώς
φευγαλέα κύματα οίκτου
είπαν να συνταξιδέψουν με το κουφάρι μου
δίχως ν’ αφήσουν πίσω τους κάτι
ένα όνομα
μια ιδιότητα
κάποια μνήμη



κι έτσι –αναπόφευκτα-
οι σημαντικοί σου άνθρωποι
γίνονται ένα με αυτό που λέμε «περασμένα».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου